Granada – andaluzyjskie cudo u podnóża Sierra Nevada

Granada – andaluzyjskie cudo u podnóża Sierra Nevada

Położona u podnóża gór Sierra Nevada, Granada to zachwycające miasto, po którym spacer będzie przyjemnością. Mimo że ilość turystów jest miejscami przytłaczająca, to kiedy już przeciśniemy się przez tłum, naszym oczom ukaże się przepiękna Alhambra, dla której w szczególności turyści przyjeżdżają do Granady. Ale czy tylko? Przeczytaj moją relację z jednodniowego pobytu w mieście.

Planując podróż do Andaluzji i szukając informacji o miejscach, które chciałabym zobaczyć, od początku w moim planie pojawiła się Granada. To takie must see, jeśli planujesz podróż po Andaluzji. Niestety poza tobą myśli tak jeszcze milion innych osób, dlatego zanim przyjedziesz, uzbroi się w dużą dawkę cierpliwości, która przyda się, szczególnie w najbardziej obleganych, turystycznych miejscach Granady…

Widok na katedrę w Granadzie, Hiszpania

Mieszkając w Maladze, zdecydowałam się na jednodniową podróż autobusem. Bilety kupiłam kilka dni przed wyjazdem przez internet. Łączy koszt biletów z głównego dworca autobusowego do Granady i z powrotem wyniósł 25,42 euro. Wyjazd o godzinie 8:00, przyjazd do Granady o 9:45. Powrót o godzinie 17:00, przyjazd do Malagi ok. 19:00. W Granadzie poruszałam się wyłącznie na pieszo. Po wyjściu z dworca autobusowego, kierując się w prawą stronę Avenida de Juan Pablo II i idąc ciągle prosto, dojdziemy do katedry. Trasa ma około 3 kilometrów, ale po drodze można zobaczyć np. Plaza de Toros czy Jardines del Triunfo.

Plaza de Toros, Granada, Hiszpania
Plaza de Toros, Granada, Hiszpania
Jardines del Triunfo, Granada, Hiszpania
Jardines del Triunfo, Granada, Hiszpania

Krótka historia Granady

W miejscu, gdzie obecnie znajduje się Granada, pierwotnie była mała osada iberyjska, która należała do Rzymian i Wizygotów. Muzułmanie, którzy osiedlili się na wzgórzu, sprawili, że ich nowa kolonia – Garnatha – zyskała na znaczeniu. Z biegiem czasu nazwa zmieniła się na Granada, co w języku hiszpańskim oznacza owoc granatu, który stał się symbolem miasta. Mohammed I, w 1237 roku zasiadł na tronie Granady i to dzięki jemu sprytowi oraz umiejętnościach dyplomatycznych, zapewnił miastu bezpieczeństwo oraz umożliwił rozkwit sztuki, architektury i handlu przez kolejnych 250 lat. W 1491 roku wojska Królów Katolickich najechał miasto i rozpoczęło się 8-miesięczne oblężenie, którego skutkiem było poddanie się ówczesnego władcy Granady – Muhammada XI.

Od 1492 roku Granada została miastem katolickim, a warunkiem kapitulacji było zapewnienie ludności muzułmańskiej i żydowskiej swobody religijnej i politycznej. Jednak obietnica nie została dotrzymana i mieszkańcy otrzymali ultimatum – albo przyjmą chrześcijaństwo, albo będą musieli opuścić miasto. Arabowie, którzy zostali i zgodzili się przyjąć chrześcijaństwo byli dyskryminowani – płacili wyższe podatki i nie mogli posługiwać się własnym językiem. Obowiązywał tylko język hiszpański.

XVI wiek to czas, kiedy w Granadzie powstało wiele zabytków sakralnych i świeckich. Wówczas zbudowano kaplicę królewską Capilla Real, w 1523 roku rozpoczęto budowę katedry, w 1526 roku z polecenia króla Karola V rozpoczęto rozbudowę Alhambry, a w 1531 roku powstał uniwersytet Granady. Na początku XIX wieku panowanie nad miastem przejęła Francja, po której do dziś zachowały się elementy architektury miejskiej takie, jak ogrody, parki, skwery.

Obecnie Granada to niewątpliwie jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych Andaluzji. Warto ją odwiedzić i spędzić w niej chociaż kilka godzin.

Co warto zobaczyć w Granadzie?

Alhambra

Nad miastem, na wzgórzu La Sabika góruje Alhambra – zespół pałacowy, który według poetów uznawany został za ósmy cud świata. Jest to jeden z najchętniej i najczęściej odwiedzanych przez turystów zabytek Andaluzji. Zresztą nie trudno się dziwić – wygląda przepięknie i koniecznie trzeba go zobaczyć. Jednak bilet warto kupić wcześniej, przez internet – miejsca sprzedają się bardzo szybko, a w szczycie sezonu turystycznego nawet na miesiąc do przodu…

Początki Alhambry sięgają XI wieku, kiedy to Maurowie zbudowali w tym miejscu fortece z czerwonego kamienia – qa’lat al-Hamra (Czerwony Zamek). Strategiczne położenie zamku spowodowało, że Mohammed I i jego następcy w ciągu wieków wznieśli i rozbudowali w tym miejscu zespół obronno-pałacowy i przyległe do niego ogrody. Gdy Granada przyjęła chrześcijaństwo, Alhambra zyskała nowe budynki, jak renesansowy Palacio de Carlos V czy Convento de San Francisco. W połowie XVI wieku, po śmierci Karola V Alhambra popadła w ruinę i służyła w tym czasie m.in. jako koszary dla wojsk napoleońskich. Historia głosi, że Napoleon o mały włos nie wysadził pałacu – w czasie odwrotu wojsk Napoleona, kulawy żołnierz Jose Garcia zapobiegł temu, zostając z tyłu i niemal w ostatniej chwili rozbrajając ładunek wybuchowy. Po długim okresie stagnacji, trwającej około 100 lat, w 1870 roku Alhambra została uznana za zabytek narodowy. W 1984 roku wpisano ją na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Alhambra składa się z kilku części i żeby móc ją zwiedzić w całości należy przeznaczyć ok. 4-5 godzin. Aby dostać się do Alhambry można skorzystać z autobusu C3 z centrum miasta, który podjedzie aż pod samo wejście do kompleksu. Można wybrać także podejście na pieszo i przy okazji napawać się widokami.

Alhambra, Granada, Hiszpania

Pałac Nasrydów

To główna część całego kompleksu Alhambry. Szczególnie warto zajrzeć do wnętrza, które jest bogato zdobione. Symetryczne, powtarzające się wzory zdobnicze miały w ówczesnych czasach wyrazić nieskończoną chwałę Allahowi w skończonej formie i przestrzeni. Niepowtarzalny klimat i urok miejsca tworzą mauretańskie łuki, witraże, marmurowe posadzki, fontanny, dziedzińce, posągi, ornamenty i kwiaty. Ważnym elementem dekoracyjnym jest także ośmioramienna gwiazda, która symbolizuje połączenie nieba i ziemi. Pałac Nasrydów to przede wszystkim jedyna w swoim rodzaju mieszkanka kultur, która połączona ze sobą tworzy niepowtarzalną atmosferę.

Alcazaba

Alcazaba to kolejna część Alhambry, której nie można przegapić. Warowna twierdza pochodzi z IX wieku i stanowi najstarszą, zachowaną budowlę mauretańską w całej Granadzie. W czasie, kiedy panowali tutaj Nasrydzi, Alcazaba została rozbudowana, a w XIV wieku stanęły w tym miejscu dwie charakterystyczne wieże, które strzegą wjazdu na teren twierdzy. Przez długi czas Alcazaba służyła do celów wojskowych, była także królewską rezydencją oraz pełniła funkcję więzienia. Współcześnie jest to jeden z najlepszych punktów widokowych na całe miasto. Warto zajrzeć do Torre de la Vela, z której rozciąga się widok na Granadę, Alhambrę oraz góry Sierra Nevada.

Pałac Karola V

Pałac Karola V to ta część Alhambry, która powstała zdecydowanie później, bo dopiero w XVI wieku, czyli w czasach, kiedy miasto należało już do Królów Katolickich. Pałac wybudowano jako symbol zwycięstwa nad rządami Arabów. Został zaprojektowany przez ucznia Michała Anioła – Pedro Machuca. Jest to jeden z najlepszych przykładów toskańskiego renesansu, który znajduje się poza granicami Włoch. Powstał na planie kwadratu, a jego ozdobą jest dziedziniec otoczony kolumnadą w stylu doryckim i jońskim oraz ośmiokątna kaplica. Współcześnie, w pałacu znajduje się Muzeum Alhambra z kolekcją sztuki z czasów Nasrydów oraz Muzeum Sztuk Pięknych z ekspozycją dzieł sztuki związanych z Granadą. Ponadto, odbywają się tutaj czasowe wystawy, festiwale tańca lub muzyki.

Bilety do Alhambry – warto wiedzieć

Alhambra jest dostępna dla odwiedzających 7 dni w tygodniu, w godzinach 8:30 – 20:00. Możliwe jest także zwiedzanie nocne, które odbywa się od wtorku do soboty w godzinach 22:00 – 23:30. Alhambra jest zamknięta 25 grudnia oraz 1 stycznia. Koszt biletu normalnego wynosi 14 euro. Seniorzy powyżej 65 roku życia oraz studenci za wejście zapłacą 9 euro, młodzież między 12 a 15 rokiem życia – 8 euro, a dzieci do 11 roku życia wchodzą za darmo. Możliwy jest zakup biletu wyłącznie do ogrodów i jego cena wynosi 7 euro. Koszt nocnego zwiedzania to 8 euro.

Jeśli chodzi o bilety to warto kupić je z większym wyprzedzeniem. Niestety jeśli będziesz chciał kupić bilet w kasie, na zwiedzanie tego samego dnia – może się okazać, że biletów już nie ma. Dzienna liczba zwiedzających Alhambrę jest ograniczona i wynosi 6,3 tysiące osób (!). Dlatego warto kupić bilet wcześniej, korzystając ze strony internetowej https://tickets.alhambra-patronato.es

Alhambra, Granada, Hiszpania

Albaicín

Albaicín to dzielnica położona na wzgórzach, dokładnie naprzeciwko Alhambry. W czasach władców arabskich było to najbogatsze i najbardziej zatłoczone miejsce w całym mieście. Nazwa dzielnicy związana jest najprawdopodobniej z uciekinierami z Baezy, którzy przenieśli się tutaj w 1227 roku. Konkwista spowodowała, że muzułmanie byli zmuszeni do opuszczenia swoich domów, a meczety zostały przekształcone w kościoły. Miałam okazję spacerować wąskimi i klimatycznymi uliczkami dzielnicy. To właśnie z niej rozciąga się wspaniały widok na Alhambrę. Warto przejść się ulicą wzdłuż rzeki, gdzie po jednej stronie mijamy knajpki i restauracje oferujące tapas oraz dania kuchni hiszpańskiej, a po drugiej w dole płynie rzeka, a nad nią górują wzgórza Alhambry.

Ulica wzdłuż rzeki, Granada, Hiszpania

Będąc w Albaicín warto znaleźć Plaza Nueva, Plaza Santa Ana z kościołem o tej samej nazwie, w którym rolę dzwonnicy pełnił niegdyś minaret. W Iglesia El Salvador zachowało się oryginalne z czasów arabskich patio. Najpiękniejszy widok na Alhambrę zobaczymy z Mirador San Nicolas – placyku, do którego trudno trafić, ale korzystając z pomocy dwóch Argentynek i Google Maps – udało się. Nie mogłam nacieszyć się widokiem, a zdjęć z tego miejsca mam całkiem sporo.

Wzgórza Alhambry widziane z ulicy wzdłuż rzeki, Granada

Alhambra z dzielnicy Albaicín, Granada

Katedra Najświętszej Maryi Panny od Wcielenia

Catedral de Santa María de la Encarnación to miejsce, które odwiedziłam jako pierwsze, podczas mojego pobytu w Granadzie. Jednak widząc tłumy turystów przed wejściem do katedry zastanawiałam się czy warto. Byłam przekonana, że tłok panuje także w środku. Jednak w środku okazało się, że nie ma nawet kolejki do kasy…

Katedra Najświętszej Maryi Panny od Wcielenia

Budowa katedry rozpoczęła się w latach 20. XVI wieku na zlecenie królowej Izabeli I Katolickiej, której bardzo zależało na powstanie budynków sakralnych w Granadzie, po tym, jak Maurowie zostali wypędzeni z miasta. Katedra powstała w miejscu, gdzie znajdował się meczet. Pierwsze prace rozpoczęły się w 1532 roku. Początkowy zamysł architekta Enrique de Egas, który kierował budową katedry, był styl gotycki. Jednak z biegiem czasu rada kapituły podjęła decyzję o przejęciu prac przez Diego de Siloe, którego koncepcja stylu została zmieniona. Wprowadził on więcej elementów hiszpańskiego renesansu. Ukończenie budowy zajęło niemal dwa wieki, a katedra ostatecznie została ukończona w 1704 roku.

Organy w katedrze w Granadzie, Hiszpania

Organy w katedrze w Granadzie, Hiszpania

Katedra Najświętszej Maryi Panny od Wcielenia w Granadzie ma 116 metrów długości i 67 metrów szerokości, a więc jest ogromna! To klasyczny przykład gotyku izabelińskiego, który został zaliczony do późnego gotyku. Katedra posiada pięć naw, boczne kaplice oraz kaplicę główną Capilla Mayor, która jest przepiękna. Duże wrażenie zrobiły na mnie białe kolumny, które mają wysokość 43 metrów oraz imponujące organy. Dekoracje, liczne płaskorzeźby, rzeźby, zdobienia oraz witraże wspaniale komponują się w całość.

Wnętrze katedry w Granadzie

Wnętrze katedry w Granadzie

Katedra jest dostępna dla odwiedzających od poniedziałku do soboty, w godzinach 10:00 – 18:30, a w niedzielę od 15:00 do 18:00. Wejście jest płatne, bilet kosztuje 5 euro, dzieci poniżej 10 roku życia wchodzą za darmo. W cenie biletu jest audio guide.

Kaplica Królewska (Capilla Real)

Capilla Real czyli Kaplica Królewska to miejsce często odwiedzane przez turystów, którzy przyjeżdżają do Granady. Przylega do murów katedry. Jest to mauzoleum, w którym znajdują się groby Królów Katolickich – Ferdynanda II Katolickiego oraz Izabeli I Katolickiej. Kaplica została zbudowana w latach 1505-1521, a zaprojektował ją w stylu gotyckim – Enrique Egas.

Kaplicę Królewską można odwiedzać codziennie, od poniedziałku do soboty w godzinach 10:15 – 18:30, a w niedziele i święta 11:00 – 18:00. Kaplica jest nieczynna w Wielki Piątek, 25 grudnia oraz 1 stycznia. Bilet normalny (powyżej 13 roku życia) do kaplicy kosztuje 5 euro, w cenie jest audio guide. Studenci do 25 roku życia muszą zapłacić za wejście 3,5 euro, a dzieci do 12 roku życia nie płacą za bilet.

Kaplica Królewska (Capilla Real)

Czas spędzony w Granadzie był o ograniczony. Poza miejscami, które odwiedziłam, warto przespacerować się Avenida de la Constitucion:

Avenida de la Constitucion, Granada

czy Carrera del Darro i zobaczyć Iglesia de San Gil y Santa Ana:

Iglesia de San Gil y Santa Ana, Granada

Czasami warto zajrzeć też do jakiejś bramy…

Granada - czasami warto zajrzeć do jakiejś bramy

Marta MuszyńskaMarta Muszyńska

Blogerka, miłośniczka marketingu internetowego. Absolwentka Turystyki i Rekreacji oraz Dziennikarstwa Internetowego. Uwielbia podróżować i planować wyjazdy, chociaż pakowanie nie jest jej mocną stroną. Zakochana w Hiszpanii, często odwiedza wyspy, a jej podróżniczym marzeniem są Malediwy, Kuba i Ameryka Południowa. Lubi zaszyć się w domowym zaciszu z kubkiem zielonej herbaty i książką. W wolnych chwilach aktywnie spędza czas - na rowerze lub w biegowych butach, a zimą na łyżwach.

O mnie

Nazywam się Marta i jestem autorką tego bloga. Miło mi, że tu jesteś :). Kilka słów o mnie… jestem podróżniczką z zamiłowania oraz „turystką” i redaktorką z wykształcenia

Podróże w 2018 roku

Facebok

Instagram